‫آسمون آبی!
‫دریای آبی!
‫بیا از تابستون‌مون لذت ببریم!
‫«هیناتا-چان» آبش سرده!
‫بگیر که اومد!
‫«آکاری»!
‫گرفتمت!
‫داره میاد!
‫دارمش!
‫این دیگه چجور آزارواذیتیه؟
‫این‌جور بود که پوست خون‌آشام ‫از معمول هم سفیدتر شد...
‫تقدیم به تمام پارسی زبانان جهان
‫ارائه‌ای از تیم ترجمۀ دنیای انیمه ‫@AWSub
‫مترجم: ‫A.R.B & m.a
‫قسمت 7
‫گذروندن تعطیلات تابستون با خون‌آشام
‫چطوره «سوفی-چان»؟
‫اینجا دریاست ها!
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫چطور می‌شه بهم خوش بگذره؟
‫نور خورشید....
‫آب جاری...
‫تا بیدار شدم دیدم ‫دشمن‌های خونیم محاصرم کردن.
‫آکاری لطفاً توضیح بده ‫چرا من تو همچین جاییم.
‫گفتی تا حالا دریا نرفتی.
‫و تعطیلات تابستونی هم ‫بالاخره شروع شدن. پس...
‫این هم از این.
‫خوب چمدون بزرگی بستی.
‫پس وقتی خواب بودم ‫آوردیم اینجا؟
‫متوجه نشده بودی؟
‫دیدم لباس شنا هم تنته ‫گفتم حتما خیلی مشتاق بودی بیای!
‫یه چیزهای مبهمی از اینکه وقتی ‫نیمه‌خواب بودم لباس عوض کردم یادمه.
‫چون تکون‌تکون می‌خوردم ‫خیلی راحت تونستم بخوام.
‫خواب خون‌آشام‌ها خوب سنگینه.
‫باعث اذیتت شدم؟
‫آفتابگیر و شنل هم آوردم ‫اما با این حال گمونم...
‫کارم اشتباه بود، نه؟
‫معلومه اشتباه بوده!
‫حتی باوجود آفتابگیر هم ‫خطر از هرطرف تهدیدم می‌کنه!
‫نمی‌دونستم ازش اجازه نگرفتی.
‫حتی اگه می‌خواستی غافلگیرش کنی ‫خیلی زیاده‌روی کردی.
‫البته یه بخشش هم تقصیر خود سوفیه ‫که تمون اون مدت بیدار نشده...
‫من فقط می‌خواستم با همدیگه ‫از تعطیلات تابستونی لذت ببریم.
‫«الی-چان» رو هم دعوت کردم ‫اما قبول نکرد بیاد.
‫معلومه نمی‌کنه!
‫آه، طعمش عالیه.
‫چقدر خوبه آدم بعضی وقت‌ها ‫حال‌وهواش رو عوض کنه.
‫معذرت می‌خوام.
‫بریم خونه.
‫واقعاً که!
‫از اون تو خوشت میاد؟
‫آره. جای خیلی راحتیه.
‫داری می‌گی وقتی خواب بود ‫با خودت برداشتی بردیش؟
‫چه ترسناک.
‫آکاری بعضی وقت‌ها واقعاً ‫کارهای شیطانی‌ای می‌کنی.
‫نزدیک بود دریا آخرین منظره‌ای بشه ‫که قبل مرگم می‌بینم.
‫ببخشید.
‫من فقط می‌خواستم لذت این تعطیلات رو که ‫خیلی وقته منتظرشم با سوفی-چان قسمت کنم.
‫بابتش ممنونم، ‫اما با این حال...
‫یعنی فعالیت تابستونی‌ای نیست که ‫توش به همه‌مون خوش بگذره؟
‫استخر که نمی‌شه رفت.
‫رودخونه هم همین‌طور.
‫مراسم‌هایی که تو فضای بازن هم نمی‌شه.
‫فهمیدم! چطوره «کی جرأتش رو داره» بازی کنیم؟
‫چی هست؟
‫یکی از سرگرمی‌های سنتی ژاپنیه.
‫توش می‌ریم قبرستون ‫و این‌جور جاها.
‫عجب، به‌نظر جالب میاد!
‫تازه شما شب‌ها بیرون میاین ‫پس مشکلی نیست.
‫نه!
‫اگه سروکلۀ روحی پیدا شه ‫من می‌ترسم!
‫آها! صحیح!
‫با خودم گفتم وقتی تعطیلات شروع شه ‫می‌تونم کل روز رو با سوفی-چان بگذرونم.
‫خوش‌حالم تمام مدت خونه‌ای.
‫اما الان که فکر می‌کنم ‫سوفی در طول روز خوابه.
‫سکوت...
‫کاش زودتر بیدار شه.
‫طوفان؟
‫عجب تابستونی.
‫یه‌ کوچولو دیگه می‌خوابم.
‫صبح به‌خیر سوفی-چان!
‫صبح...
‫امروز دیر بیدار شدی.
‫آره.
‫داشتم فکر می‌کردم شاید بهتر باشه تو تعطیلات ‫برنامۀ خوابم رو با تو هماهنگ کنم.
‫جای تو بودم همچین کاری نمی‌کردم.
‫زندگی آدم‌ها ریتم خاصی داره ‫که با همون سازگارترن.
‫من برا یه مدت سعی کردم ‫ساعت 6 صبح بیدار شم و 10 شب بخوابم.
‫چه صبح دل‌انگیزی.
‫تا خورشید هست ‫یه‌خورده تمیز‌کاری می‌کنم.
‫آه، سوفی-چان. ‫داری می‌ری جایی؟
‫نه، فقط دارم قبل شام ‫یه پیاده‌روی کوچیک می‌کنم.
‫چرا؟ چرا بیدارخوابم ‫و نمی‌تونم بخوابم؟
‫همیشۀ خدا هوا روشنه.
‫این‌طوری بود که ‌کم‌کم افسرده شدم.
‫ولی خودمونیم، خیلی برنامۀ ‫روزانۀ سالمی به‌نظر میاد.
‫بفرما!
‫برات یخ‌در‌بهشت درست کردم!
‫یخ‌در‌بهشت‌سازی رو که از بچگی ‫ازش استفاده می‌کردیم با خودم آوردم.
‫یخ زدن
‫خیلی سرده...
‫کلی درست کردم ‫پس هرچی دوست داری بخور!
‫یخ‌در‌بهشت‌ساز چه ترسناکه!
‫مثل این که یه ذره‌ش‌ آب شده...
‫این موقع سال حتی ‫شب‌ها هم گرمه.
‫سوفی-چان تو با اون لباس‌های ‫آستین‌بلند گرمت نمی‌شه؟
‫از اونجایی که ما خون‌آشام‌ها ‫مثل آدم‌ها دمای بدن نداریم
‫لباس پوشیدن باعث ‫گرم شدن‌مون نمی‌شه.
‫که این‌طور.
‫که یعنی بدنت خنکه و اگه ‫این‌جوری کنم حس خوبی داره.
‫نکن. نمی‌ذاری به کارم برسم.
‫راستی...
‫گل‌هایی که تو باغچه کاشتم ‫خیلی قشنگ شکوفا می‌شن.
‫باید ببینی‌شون!
‫با... باشه.
‫پژمرده...
‫به این می‌گن قشنگ؟
‫* نیلوفر پیچ‌رونده
‫«وابی-سابی» که می‌گن اینه؟
‫چه پرمعنی.
‫صبح خیلی قشنگ بودن.
‫فراموش کرده بودم ‫شب‌ها شکوفا نمی‌شن.
‫اگه زیر نور آفتاب ببینی‌شون ‫واقعاً قشنگن.
‫این موقع سال گل‌های آفتاب‌گردون ‫و ختمی خیلی باطراوت و رنگارنگن.
‫روزها هوا خیلی روشنه و نمی‌تونم ‫رنگ گل‌ها رو تشخیص بدم.
‫پس دفعۀ دیگه چندتا تو گلدون می‌کارم ‫و می‌ذارم‌شون تو خونه!
‫نه، نمی‌خواد.
‫چی؟
‫من از گل‌ها خوشم نمیاد. ‫خیلی زود پژمرده می‌شن.
‫سوفی-چان؟
‫شب به‌خیر.
‫خوش اومدی الی-چان!
‫چرا دوتاتون تو باغچه وایستادین؟
‫الی، درسته قبلاً یه‌بار ‫دعوت شدی بیای تو،
‫اما نمی‌شه از در بیای؟
‫آخه تازه بارون می‌اومده. ‫نمی‌خواستم کفش‌هام خیس شن.
‫این که دلیل نمی‌شه.
‫جای این حرف‌ها ‫نمی‌شه بریم تو؟
‫وایستا الی!
‫یعنی واقعاً فعالیت تابستونی‌ای نیست ‫که با سوفی-چان بتونیم انجام بدیم؟
‫یوری-چان زودباش! ‫الان شروع می‌شه!
‫صبر کن میکی! ‫با این لباس نمی‌تونم بدوم!
‫دوباره داری این تصویرهای متحرک رو می‌بینی؟
‫نگران نباش! اِیس تیم دوومیدانی باهاته!
‫بهش می‌گن انیمه. چند قسمتی ضبط کرده بودم ‫پس گفتم بشینم ببینم‌شون.
‫این چه ربطی به شرایط الان داره؟
‫میکی-چان من اینجام!
‫چقدر قشنگه!
‫صبر کنین... من آماده نیستم.
‫کیمونو؟
‫برنامه‌ش مال یه دورۀ دیگه‌ست؟
‫خیلی دیر کردین.
‫نه. اون‌ها یوکاتان.
‫وقتی نبودین من کلی پشمک، ‫یاکی‌سوبا، تاکویاکی و یخ‌دربهشت خوردم.
‫تو ژاپن برای جشنواره‌ها می‌پوشن‌شون.
‫چه سریع!
‫نمایش آتیش‌بازی...
‫خودشه!
‫تو شبه و کار تابستونیه.
‫بهترین انتخاب همینه!
‫حالا که تصمیم گرفتم چی‌کار می‌خوایم بکنیم ‫باید یوکاتاهامون رو آماده کنم.
‫نمی‌دونم چه خبره ‫اما به‌نظر جالب میاد.
‫اوه کاسپلیه!
‫صبح به‌خیر.
‫صبح‌ به‌خیر سوفی‌-چان!
‫یوکاتا!
‫امشب نمایش آتیش‌بازیه!
‫راست می‌گی! امشبه!
‫باید زود آماده‌ت کنیم!
‫کمک می‌کنم لباست رو بپوشی.
‫باشه! ممنون!
‫تموم شد!
‫چطوره شدم؟
‫خیلی بهت میاد!
‫یوکاتات چطوره؟
‫جاییش خرابه؟
‫نه، فقط اینکه خون‌آشام‌ها زنده نیستن ‫پس داشتم فکر می‌کردم
‫اشکالی نداره سمت چپ لباس ‫بیفته رو سمت راست؟
‫خیلی به جزئیات دقت می‌کنی. ‫نمی‌خواد نگران باشی.
‫تازه بقیه فقط فکر می‌کنن ‫اشتباه پوشیدیش.
‫سوفی! کیمونو خیلی بهت میاد.
‫گفتم که یوکاتاست.
‫مال من هم آماده‌ست؟
‫معلومه!
‫پس بده بیاد!
‫چطوره؟ بهم میاد؟
‫الی-چان ماه شدی!
‫تو تنت خیلی قشنگه!
‫شبیه عروسک‌ها شدی.
‫اما راه رفتن تو این‌ها ‫سخت به‌نظر میاد.
‫حرفت قشنگ نبود.
‫همیشه که از این کارها نمی‌کنیم ‫پس چطوره پاهامون هم خوشگل کنیم؟
‫هنوز تا نمایش وقت هست ‫پس برات پدیکور می‌کنم.
‫انگشت‌هات رو تکون نده. ‫این‌جوری نمی‌تونم لاک بزنم.
‫نباید تکون بخورم؟
‫نباید تکون بخورم... ‫نباید تکون بخورم...
‫پاهای سوفی خیلی قلقلکین.
‫چی؟
‫فهمیدن نقطه‌ضعف بقیه خیلی عالیه.
‫دوباره پیداش شد...
‫همون شیطونی که بعضی وقت‌ها ‫حضورش رو تو آکاری حس می‌کنم.
‫سلام!
‫همه آماده... اوه!
.آره
.آماده ایم که بریم
.همه تون یوکاتا پوشیدین
.همه شونُ خودم دوختم
ببین خوب شدن، ها؟
.عالین
چی شده، هیناتا؟
اوه، هیچی، پس بریم؟
.تو یوکاتا خیلی خوب شدن بهشون حسودیم می‌شه
...ای کاش یکم زنونه تر بودم
.شوخی کردم
!وایسا
ها؟
.تو هنوز آماده نشدی
.واسه توام یوکاتا دوختم
...نه، من نه
.تو نباید اینو بگی
.وایسا
.فستیوال آتیش بازی
.واو، واقعاً شلوغه
.منو یاد روز ملی فرانسه می‌ندازه
تو برنامه آتیش بازی
.حس معمولی بودن می‌ کنم
.هیناتا - چان، عجله کن
چی شده؟
چرا وول می‌خوری؟
.ا - از وقتی بچه بودم یوکاتا نپوشیده بودم
.حسه خودم بودنُ بهم میده
.ولی آکاری اینو فقط واسه من دوخته
.فیت تنمه
.فکر کنم خوشحالم
خوشحالی که خودتی؟
.عجبیه
پس هیناتا ام اینجوریاس،‌ ها؟
ما همه ارزشای خودمونُ داریم .این چیز خبویه
راجب چی حرف می‌زنی؟
یه عالمه غرفه اینجاست
.همه جورش هست
.یه پشمک و یه آبنبات سیب خریدم
.هر دوتاشون یکی‌ان
.یکی گفت توکویاکی و ماهی مرکب دودی دارن
.تو فستیوالا همیشه غذای خوب پیدا می‌شه
غذای خوب؟
مثل آبنبات خون؟
یخمکی خون
خون لذیذ
خون یخمکی؟
.فکر نمی‌کنم همچین چیزی داشته باشن
.سوفی، ماهی‌هارو ببین که اینجا شنا می‌کنن
اونا گلد‌فیشن به عنوان بازی می‌گیریشون
پس این ماهی هارو از دست صاحب غرفه نجات می‌دین؟
.بیا،‌تو خونه، دوباره بازی کنیم
...فکر می‌کنم کاره درستی نیست
.واو، ممنون
.سوفی - چان، این معرکه اس
.ما خون آشامیم، و الانم شبه
.گرفتن ماهی برامون بچه بازیه
.تو که هیچی نگرفتی
.اینا مال تو، آکاری
.عه، ممنون
.ولی ما آکواریوم نداریم
باید چیکار کنیم؟
آکواریوم؟
اگه قرار باشه نگهشون دارم .یسری چیزا لازم دارم
منظورت اینه نمی‌خوای گلد‌فیش‌هارو با برنج بخوری؟
.نه
ها؟
چی شده، یو؟
.می‌تونم قسم بخورم که سوفی - چانُ بخورم
جدی؟ سوفی - چان؟
اون یوکاتا پوشیده بود .پس احتمالاً اون نبوده
.آبجی، من بچه کستلا رو می‌خوام
.باشه
.واو
.معرکه اس
.خیلی زیباست
زیبا نیست؟
.هست
،زیباست
ولی چع فایده ای داره این همه پول و انرژی صرف بشه
که تو یه یه لحظه ناپدید بشه؟
.این همه هزینه خیلی بده
.این درست نیست
ها؟
اونا تو یه لحظه ناپدید می‌شن ولی .تا ابد تو خاطرات مون می‌مونن
.این بی معنی نیست
.برای همین خوشحالم که با تو آتیش بازی رو دیدم
.که این طور
قرمز شدی؟
پرعشق و علاقه
من چی؟ من چی؟
. خوشحالم که با توام آتیش بازی رو دیدم
اون چیه؟
یکی داره پرواز می‌کنه؟
.ژاپن همچین آتیش بازی خوشگلی داره
.پرواز نکن
.وقتیم که این بالام، بهشون نزدیکتر که می‌شم خوشگل ترن
.الانه که شایعه های عجیب غریب درست شن
فکر می‌کنی تونستیم درباره الی اونارو گول بزنیم؟
.خون‌آشاما پرواز می‌کنن، این کاریه که اونا می‌کنن
...حالا، گوش کن
امیدوارم که سال بعدم دوباره باهم آتیش بازی رو ببینم .همینطورم سالهای بعدش
.خیلی خوب می‌شه
درسته؟
.خیلی خوب می‌شد اگه همیشه باهم بودیم
این یعنی آکاری تا ابد بغل من، سینگل و بدون دوست پسر می‌مونه؟
چی شده، هیناتا - چان؟
.هیچی، بدون من برین
.ببین، سوفی - چان،‌ این برای توعه
این چیه؟
.من برات یه طرح با پیچک نیلوفر صبحگاهی ساختم
این یکی هیچوقت شب‌ها بسته نمی‌شه .و می‌تونی ببینیش
.راست می‌گی، ممنون
این روزا از این چیزا استفاده نمی‌کنم چون دارم ای بوک می‌خونم
.ولی بهتره بهش چیزی نگم
قسمت هشم
آخرین روز تعطیلات تابستونی
.زیر سایه این درخت تنها وایسادم
.و هیچ چیز خاصی‌ام همرام ندارم
...که یعنی
.حتی یه قدمم نمی‌تونم از اینجا بردارم
.همه اینا از این شروع شد که شب رفتم قدم بزنم
.یکم اینجا استراحت می‌کنم
گل آفتاب گردون؟
.شاید بچه ها داشتنم باهاش بازی می‌کردن
.موندم چندتا تخمه داره
.دیدن چیزی مثل این واقعاً باعث می‌شه بخوام بشمرمش
.یک
یه ویژگی خاص خون‌آشاما
...دو
...سه
...چهار
...پنج
...صد و نود و هفت
...صد و نود و هشت
...صد و نود و نه
...دویست
...پونصد و دوازده
...پونصد و سیزده
...پونصد و چهارده
...هشتصد و هشتاد و هشت
...هشتصد و هشتاد و نه
...هشتصد و نود
...هزار و دویست و بیست و نه
...هزار و دویست و بیست و سه
...هزار و دویست و سی و یک
.بالاخره همه شو شمردم
.صبح شده
.اصلاً نفهمیدم
.نه چتر آفتابی دارم نه شنل
.گوشی ام که نیاوردم
راهی نیست که برم؟
.فقط یه سکه 500 ینی پیشم دارم
با این می‌تونم یه چتر بخرم؟
.فکر نکنم
.اونا که پلاستیک شفاف نیستن گرونترن
.ی‌تونم زنگ بزنم به اکاری و ازش بخوام بره خونه من
وایسا، اصلاً تلفن رو جواب می‌ده؟
،خیلی وقته زیر این درخت گیر کردم
.تغییرات هیچ نفعی برام نداره
فکر کنم چاره ای ندارم جز اینکه منتظر بمونم .تا خورشید غروب کنه
...داره خوابم می‌گیره
.کاری ندارم بکنم پس فکر کنم یه چرتی بزنم
.خون زرافه اونقدر که فکر می‌کردم شیرینه
...آره، خون برگچه‌خوار چندشه
.اگه خوابم ببره، مُردم
.خورشید داره قوی تر می‌شه
چند ساعت دیگه باید اینطوری تنها بمونم؟
.سخت تر از اونیه که فکر می‌کردم
.سوفی - چان، اینجایی
.اومدم جمع‌ـت کنم
جمعمم کنی؟
تو یه دروگر شومی؟
.نه،‌ منم
.خوشمحالم پیدا کردم
آکاری، تویی؟
.خیلی روشن بود، نمی‌تونستم ببینمت
...صبح که خونه نبودی نگران بودم که
.شاید تو پیاده روی اتفاقی برات افتاده
.عه، خیلی معذرت می‌خوام
پس بریم خونه؟
.آره، بریم
.عه، خیلی ببخشید
.عجله کردم چتر آفتابی تو باخودم نیاوردم
.می‌رم بیارمش
.خوبه
.لطفاً فقط اینجا بمون
.سایه خیلی خوبه و این آبمیوره ام سرده
.خوب شد که سکه رو پیشم داشتم
.ما تا خورشید غروب کنه اونجا موندیم و بعدش باهم رفتیم خونه